تنظیمات استایل سایت

انتخاب نوع نمایش

  • Full
  • Boxed

انتخاب رنگ

  • skyblue
  • green
  • blue
  • coral
  • cyan
  • eggplant
  • pink
  • slateblue
  • gold
  • red

پیش فعالی در کودکان (ADHD)

تعریف:

بیش فعالی یا ADHD یک نوع اختلال شایع است که حدود هشت تا ۱۰ درصد کودکان مبتلا می شوند. این بیماری در پسران شایعتر از دختران است که هنوز دلیل اصلی برای آن تعیین شده است.

علائم اولیه بیش فعالی از سال های قبل از ورود به مدرسه شروع می گردد.

دلایل بیش فعالی:

علت به وجود آمدن بیش فعالی احتمالا ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی و سیگار کشیدن و یا مصرف الکل در دوران بار داری توسط مادر است.

حتی استنشاق تحمیلی دود سیگار توسط مادر باردار، باعث اختلال در رفتار کودک می شود. استرس مادر هم با این موضوع ارتباط دارد.

مسمومیت ناشی از آلودگی هوا و سرب حاصل از دود اتومبیل ، غذاهای محتوی مواد افزودنی مثل شیرین کننده های مصنوعی و یا رنگ دهنده های خوراکی، مواد جلوگیری کننده از فاسد شدن غذا که در بعضی از غذاهای آماده وجود دارد، نیز در ایجاد این اختلال سهیم می باشد.

تشخیص:

تشخیص بیش فعالی از طریق یک آزمون خاص یا نتایج آزمایشگاهی قابل تشخیص نیست.

مجموعه این علائم باید در یک بازه زمانی ۷ ماهه مورد بررسی قرار گرفته و نتایج آن بررسی گردد. این موارد معمولا قبل از هفت سالگی بروز میکند. همچنین کودکی که دارای این نشانه ها است با رفتار خود در محیط پیرامون خود ، والدین و همکلاسی های خود را شاکی میکند.

بیشترِ اوقات، کودک دست و پاهایش را تکان داده و بر روی صندلی، پیچ و تاب می‌خورد.

بیشترِ اوقات، در کلاس درس یا مکان‌های دیگری که باید روی صندلی بنشیند، از جای خود بلند می‌شوند.

بیشترِ اوقات، به طور افراطی در اطراف می‌دود، یا از هر چیزی بالا می‌رود، در صورتی که نباید این کارها را انجام دهد (این مورد در نوجوانان و بزرگسالان، به وجودِ احساس بی‌قراری محدود می‌شود).

بیشترِ اوقات، نمی‌تواند بی‌سر و صدا در بازی‌ها یا فعالیت‌های فراغتی شرکت کنند.

بیشترِ اوقات، «در حالِ حرکت» است یا طوری رفتار می‌کند که انگار ( توسط یک موتور رانده می‌شود.)

بیشترِ اوقات، بیش از حد صحبت می‌کنند.

درمان:

برای این نوع بیماری درمان سریع وجود ندارد و لازم است والدین نسبت به این بیماری ابتدا اطلاعات لازم را کسب کننن و سپس برنامه تربیتی و آموزشی خاصی را با توجه به رفتار فرزند خود برنامه ریزی کرده و اجرا نمایند زیرا این کودکان ذاتا بد نیستند ولی با استفاده از دارو و رفتار درمانی حرکات خود را کنترل می نمایند.

پیشگیری:

اولین مرحله در پیشگیری صبر و حوصله و بردباری والدین و انجام برنامه ریزی دقیق  در زمینه فعالیت های فرزند خود و تغذیه مناسب است.

زندگی با کودک بیش فعال، خسته‌کننده و طاقت‌فرسا است. ولی والدین میتوانند نشانه‌های آن را کنترل و کاهش نمایند .  پدر و مادر می‌توانند به فرزند کمک کنند تا بر چالش‌های روزمره غلبه کند، انرژی او را به حوزه‌های مثبت هدایت کرده و آرامش بیشتری را به خانواده‌ بیاورند. هر چه برخورد شما با مشکل کودک، زودتر و ادامه‌دارتر باشد، احتمال موفقیت کودک در زندگی نیز بیشتر خواهد بود.

راهکارهایی برای والدین:

 سلامت فیزیکی فرزند‌تان در گرو رفتار پدر و مادر می باشد. شما بر عوامل زیادی کنترل داشته که می‌توانند تاثیر مثبتی بر اختلال موجود در کودک‌تان داشته باشند.

آرام و متمرکز بودن ، حس شوخ‌طبعی ، عدم سخت گیری در مسائلی مانند غذا نخوردن و عدم انجام تکالیف مدرسه ، باور داشتن بر توانایی خاص فرزند و تلاش در جهت بهبود و رشد آنها ، تغذیه مناسب ، استفاده از موادغذایی در جهت رشد و تمرکز مغزی، استفاده از ورزش متناسب با رفتار کودک ، روال ثابتی را دنبال کردن ، ساده کردن برنامه‌ی زمان‌بندی کودک ، استفاده از پاداش و مجازات ، گردش در طبیعت ، آموزش دوست یابی و اجتماعی شدن و در آغوش گرفتن کودک قبل از خواب

دکتر محمدکاظم بخشنده فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

کلینیک مغز و اعصاب کودکان دکتر بخشنده

دسته بندی : دسته بندی نشده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *